نویسنده: امید رنجبر عمرانی
پرونده سیاه و ننگین لیبرال‌دموکراسی غرب در باریکه غزه به خون‌آلوده ترین و وحشیانه‌ترین فصل تاریخ بشر تبدیل شده است؛ جایی که ماشین نسل‌کشی رژیم صهیونیستی با پشتیبانی مطلق، تسلیحاتی و لجستیکی آمریکا شیطان صفت، هولوکاستی عریان را بر پاره‌های تن ملتی مقاوم تحمیل کرده است.
بمب‌های سنگین هدایت‌شونده، فسفرهای سوزان و تجهیزات کشتار جمعی، بیمارستان‌ها، مدارس و پناهگاه‌های آوارگان را با خاک یکسان کرده‌اند تا صهیونیست‌ها مرزهای درنده‌خویی و وقاحت را جابه‌جا کنند، این فاجعه سیستماتیک، تصویر واقعی و بدون ماسک نظمی است که کفتارهای حاکم بر کاخ سفید و پایتخت‌های اروپایی برای سلطه بر جهان طراحی کرده‌اند.
نظمی که در آن، خلع سلاح اراده و تن دادن به معاهدات بین‌المللی فرمایشی، انسان‌ها را به سطح بقای بیولوژیک و مرگ تدریجی تنزل می‌دهد، غزه سند خونین این حقیقت راهبردی است که هر ملتی در این جهان گرگ‌صفت، ابزار بازدارندگی و قدرت نظامی خود را وانهاد، طعمه بی‌چون‌وچرای دژخیمان خواهد شد و هیچ قطعنامه یا بیانیه‌ای مرهمی بر زخم شلیک گلوله‌های آتشین نخواهد بود.
کسانی که در کریدورهای تاریک دیپلماسی غرب‌زده و محافل خودباخته داخلی، بار دیگر بذر نحس سازش، میز مذاکره و پناه بردن به معاهدات ننگینی چون شرم‌الشیخ و اسلو را می‌پرورانند، یا کوران تاریخ معاصرند یا مزدوران جیره‌خواری که آدرس قتلگاه را به این ملت مبعوث دیکته می‌کنند.
غزه، محصول مستقیم همین لبخندهای دیپلماتیک و قراردادهای امنیتی با دژخیمانی است که جز نابودی ریشه، هویت و خاک ملت‌ها هدف دیگری ندارند، امضای عهدنامه‌های ننگین با کفتارهای حریص غربی-صهیونی، چیزی جز گشودن دروازه‌های شهر به روی ارتش تا دندان مسلح اشغالگر غربی-صهیونی نیست.
سازش‌کاران فلسطینی شرافت، عزت و سرزمین خود را به ثمن بخس فروختند و پاداش این حماقت راهبردی، چیزی جز محاصره مطلق جغرافیایی، شهرک‌سازی‌های سرطانی و تبدیل شدن خانه و کاشانه به گورستان‌های دسته‌جمعی نبود، جهان آنارشیک کنونی، میدان تعارف و تفاهم نامه های خیالی نیست؛ در این جغرافیا، هر امضایی که پشتوانه آن لوله‌های تانک، موشک‌های نقطه‌زن و قدرت قاطع میدانی نباشد، فقط و فقط سند تسلیم، بردگی و انهدام هویت یک ملت است.
ملت بزرگ و مبعوث ایران، سنگر نهایی و پرچمدار راستین مقاومت در برابر هژمونی رو به افول ایالات متحده است، اما اتاق‌های جنگ پنتاگون و تل‌آویو لحظه‌ای از طراحی زنجیرهای برای فروپاشی استقلال این مرزوبوم دست نکشیده‌اند، سناریوی محوری دشمنان غربی-صهیونی، تکرار تراژدی غزه در مقیاسی بزرگ‌تر، تخریب بنیادین شریان‌های حیاتی، انهدام پالایشگاه‌ها، قطع نیروگاه‌ها و تحمیل گرسنگی و محاصره خفه‌کننده به کلان‌شهرهای ایران است.
اگر رخوت، تفکر خسارت‌بار غرب‌پرستی و وادادگی بر ارکان تصمیم‌سازی سایه افکند، فرجام این سرزمین، خاموشی مطلق زیرساخت‌ها، تاریکی نیروگاه‌ها و فرود آمدن چکمه اشغالگران غربی-صهیونی بر خیابان‌های تهران، اهواز، تبریز و مشهد خواهد بود، هرگونه تساهل، تعلل یا عقب‌نشینی در برابر این هجوم ترکیبی و همه‌جانبه، دعوت آشکار از دشمن آمریکایی و صهیونیستی برای شبیخون نهایی است، مرعوب شدن در برابر ارعاب اقتصادی و سیاسی استکبار جهانی، به معنای پذیرش مرگ تدریجی و سقوط حاکمیت ملی در باتلاق تسلیم بی‌قیدوشرط است.
دیوارهای آهنین تحریم و زنجیرهای محاصره با التماس در راهروهای سازمان‌های ملل شکسته نخواهد شد؛ اراده پولادین این ملت مبعوث تنها با زبان آتش، قدرت مطلق میدانی و ارتقای بازدارندگی تهاجمی به دشمن غربی-صهیونی پاسخ می‌دهد، ناوهای هواپیمابر آمریکا خونخوار مستقر در خلیج نیلگون همیشه فارس و پایگاه‌های منطقه‌ای استکبار، سازه‌های پوشالی و اهداف کاملاً آماده‌ای هستند که در برابر دکترین تسلیحاتی پیشرفته، شناورهای تندرو، پهپادهای انتحاری و موشک‌های هایپرسونیک ایران، به خاکستر تبدیل خواهند شد.
هنگامی که اراده پولادین نیروهای مسلح، منافع حیاتی دشمن را در قلب آب‌های راهبردی منطقه از جمله تنگه هرمز و باب المندب به آتش بکشد، حصار تحریم و تهدید عملاً فروخواهد ریخت، ضربات کوبنده و دندان‌شکن بر پیکر ناوگان متجاوز ایالات متحده، تنها راه ارسال پیام صریح به واشنگتن و تل‌آویو است که حریم امن ایران، خط قرمز خونین این ملت مبعوث است، این اقتدار میدانی و قدرت نظامی است که ستون‌های کاخ دشمن غربی-صهیونی را به لرزه درآورده و امید موریانه‌های داخلی به فروپاشی از درون را مبدل به یاس مطلق کرده است.
جریان خودباخته و غرب‌زده داخلی که تمام هستی و منافع ملی را به آستان سفارتخانه‌های غربی گره زده است، باید بداند که بساط این بازی‌های حقارت‌بار برای همیشه جمع شده است، این جماعت نابینا به واقعیت‌های خشن قدرت، توانمندی‌های دفاعی کشور را مایه دردسر می‌پندارند، در حالی که تاریخ با خون و آتش اثبات کرده است که صلح و ثروت، نه محصول لبخند و تعظیم، بلکه دستاورد بازدارندگی حداکثری و قدرت مطلق نظامی است.
ملت مبعوث ایران با اتکا به اراده لایزال خود و توانمندی راهبردی نیروهای مسلح، دکترین نظامی خویش را باید به سطح بازگشت‌ناپذیری از تسلیحات تاکتیکی هسته ای ارتقا دهد که هیچ متجاوز غربی-صهیونی حتی جرأت خیال‌پردازی حمله به این خاک را نداشته باشد، تفاهم‌نامه ننگین شرم‌الشیخ برای غزه کفن آورد، اما دکترین و قدرت موشکی، پهپادی و اراده پولادین مردان میدان، برای ایران عزیز، شکوه جاودانه، امنیت آهنین و استقلال مطلق را تا ابد تضمین خواهد کرد./
نویسنده: امید رنجبر عمرانی