سلام بر شهیدِ مدافع امنیت؛ او که در غربتِ کویر، جان داد تا وطن، امنیت‌اش را مدیونِ او باشد. یادش، چون قله‌هایِ استوارِ این سرزمین، بلند و ماندگار باد.

در تلاطم روزهایی که تقویم، هفته‌ی «نیروی انتظامی» را بهانه‌ای کرده است تا یادآورِ مجاهدت‌های بی‌صدا و مقتدرانه‌ی حافظانِ نظم و آرامش باشیم، گاه خبری از دوردست‌هایِ این سرزمین، طوفانی سهمگین در دل‌ها برپا می‌کند. شهادتِ مدافع امنیت در بمپورِ سیستان و بلوچستان، نه تنها یک حادثه‌ی تلخ، که فریادِ رسایِ این حقیقت است که امنیت، نه کالایی رایگان، که میراثی است که به بهای خونِ پاک‌ترین فرزندانِ این خاک، تا به امروز استوار مانده است.

بمپور، جایی که آفتابِ سوزانش با غیرتِ مردانِ جان‌برکفِ نیروی انتظامی گره خورده، بار دیگر شاهدِ ضیافتِ خون و ایمان شد. وقتی از «سرباز شجاع وطن نظام دست‌گشاده» در میانه‌ی میدانِ نبردِ نابرابر سخن می‌گوییم، به معنایِ روحی است که هیچ تعلقِ دنیوی، مانعِ پروازش به سویِ معبود نشد. آن شهیدِ سرافراز، در حالی که تیغِ کینِ تروریسمِ کور، در پیِ دریدنِ امنیتِ این بوم و بر بود، چونان سدی استوار ایستاد؛ ایستادنی که به قیمتِ جان تمام شد تا مبادا خللی در آرامشِ خانه‌هایی که کیلومترها دورتر، در سایه‌سارِ همین امنیت، شب را به صبح می‌رسانند، ایجاد شود.

هفته‌ی نیروی انتظامی، امسال برای ما رنگ و بویی دیگر دارد؛ رنگی آمیخته به ارغوان و شقایق. امروز، وقتی دستان‌مان را برایِ تقدیر از مجاهدانِ بی‌ادعایِ نظم و امنیت بالا می‌بریم، باید بدانیم که برخی از این دستان، در آستانه‌ی آسمان، به سویِ حق گشوده شده‌اند. آن‌ها رفتند تا «امنیت»، تنها یک واژه در کتاب‌های قانون نباشد، بلکه واقعیتی جاری در رگ‌های این سرزمین باشد.

ما در گروه رسانه ای کمال  و در قامتِ رسانه‌ای که دغدغه‌مندِ توسعه و آرامشِ ایرانِ عزیز است، ضمن پاسداشتِ خونِ این شهیدِ مدافعِ امنیت، بر این باوریم که صلابتِ پلیس، ضامنِ پیشرفت است و آنچه در بمپور رخ داد، نه پایان، که مشعلی است که راه را برایِ ایستادگیِ بیشتر روشن نگه می‌دارد.

سلام بر شهیدِ مدافع امنیت؛ او که در غربتِ کویر، جان داد تا وطن، امنیت‌اش را مدیونِ او باشد. یادش، چون قله‌هایِ استوارِ این سرزمین، بلند و ماندگار باد.