با این امید که مسئولان قدردان نخبگان و این سرمایه‌های ناب باشند و آنان نیز همواره بازوی پرتوان میهن بمانند. باشد که نسل نوین آمل، پاسدار نام جاودان این «بیشه نام‌آوران» و «آرش»های پیروز ایران‌زمین در افق‌های پیش‌رو باشند:
نام کهن «آمل» در شاهنامه فردوسی ۱۶ بار با شکوه تمام تکرار شده است. حکیم توس در روایت پادشاهی فریدون، این دیار را «بیشه نام‌آوران» می‌خواند و می‌سراید:
ز آمل گذر سوی تمیشه کرد
نشست اندر آن نامور بیشه کرد
کجا کز جهان گوش خوانی همی
جز این نیز نامش ندانی همی
قرن‌ها بعد، فخرالدین اسعد گرگانی در منظومه ماندگار «ویس و رامین»، این خاک پاک را مبدأ پرتاب تیر آرش و رهایی ایران برمی‌شمرد و بر تارک تاریخ می‌نشاند:
از آن خوانند آرش را کمانگیر
که از آمل به مرو انداخت یک تیر
این ریشه کهن و سترگ، در گستره تاریخ همواره جوشان بوده است. اگر ورق‌های گذشته را بکاویم، این آمل بود که شخصیت‌های بی‌بدیلی چون سید حیدر آملی (بنیان‌گذار عرفان شیعی و صاحب تفسیر المحیط‌الاعظم)، محمد بن جریر طبری (مورخ و صاحب جامع‌البیان)، شمس‌الدین آملی (مؤلف نفائس‌الفنون)، طالب آملی (از قله‌های سبک هندی)، قُمری آملی، ابوالعباس قصاب آملی (عارف نامدار و استاد ابوسعید ابوالخیر) و نیز نیاکان بزرگانی چون فخر رازی را در دامان خود پروراند و تقدیم فرهنگ و تمدن ایرانی اسلامی کرد.
امتداد این سلسله حکمت و معرفت، در عصر معاصر نیز درخشید؛ روزگاری که نام آمل با اعاظم حوزه و حکمت، حضرات آیات و علامتین، حسن‌زاده آملی، جوادی آملی، میرزا محمدتقی آملی و میرزا هاشم آملی گره خورد. در عرصه مدیریت کلان کشور نیز در رخدادی کم‌نظیر در تاریخ سیاسی معاصر، بین سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸، مدیریت دو قوه از قوای سه‌گانه کشور به‌طور هم‌زمان بر دوش دو چهره برخاسته از این خطه بود؛ امری که نشان از ظرفیت‌های انسانی و نخبگانی بی‌پایان این شهر دارد.
اما شکوه آمل در دیروز متوقف نمانده است؛ نسل جدید فرزندان این دیار با همان صلابت کهن، راه‌های فتح فردا را در میدان‌های دانش و ورزش می‌گشایند.
در عرصه قهرمانی، دلاوری‌های قاسم رضایی در المپیک‌های ۲۰۱۲ لندن و ۲۰۱۶ ریو، و حماسه‌آفرینی محمدهادی ساروی و امیرحسین زارع در المپیک ۲۰۲۴ پاریس گواهی بر این مدعاست. شهری با حدود ۲۰۰ هزار نفر جمعیت، اگر در قالب کاروانی مستقل در المپیک پاریس محاسبه می‌شد، به‌تنهایی در رتبه ۵۵ جهان و در رده‌بندی کشتی در جایگاه پنجم دنیا می‌ایستاد؛ هرچند والاترین افتخار آمل و آملی‌ها، همواره درخشش زیر پرچم پرافتخار مام میهن، ایران عزیز است.
در میدان اندیشه و المپیادها نیز این نبوغ همواره استمرار داشته است؛ از مدال طلای المپیاد جهانی شیمی توسط روزبه کیانی (۱۳۷۴)، رتبه ۲ کنکور تجربی توسط مجید درکاهیان (۱۳۷۴)، رتبه ۲ کنکور علوم انسانی توسط امیرعباس حبشی (۱۳۹۰)، رتبه ۴ کنکور تجربی توسط امیرمجتبی مهربان (۱۴۰۲)، تا افتخارآفرینی مدال‌آوران المپیاد جهانی ریاضی همچون احمد رمضان‌پور، عرفان توکلی و پوریا رحمانی در دهه‌های اخیر. یاد و خاطره شهید والامقام مجید تجن‌جاری، نخبه عرصه فناوری و هوش مصنوعی نیز تا ابد در حافظه علمی این شهر زنده خواهد ماند.
امسال نیز تالار افتخارات علمی آمل لبریز از درخشش فرزندانش شد:
امیرکیان رئیسی بهان، رتبه ۲ کشوری کنکور علوم ریاضی
نیلسا حیدریان، رتبه ۵ کشوری کنکور علوم ریاضی
محمدحسین تقدیسی لاریجانی، رتبه ۴ کشوری کنکور علوم انسانی (اصالتاً آملی و دانش‌آموز قائم‌شهر)
سید آروین حسینی رتبه ۲ تجربی اصالتا آملی ودانش آموز کرج
و در این میان، برای خانواده ما نیز شادمانی با نام کهن آمل عجین شد
این پیوستگی معنادار میان اسطوره، تاریخ، ورزش و قله‌های علمی اثبات می‌کند که هوش و همت مردمان این دیار پایدار و زاینده است. به تک‌تک این افتخارآفرینان شهرم صمیمانه تبریک می‌گوئیم؛ با این امید که مسئولان قدردان نخبگان و این سرمایه‌های ناب باشند و آنان نیز همواره بازوی پرتوان میهن بمانند. باشد که نسل نوین آمل، پاسدار نام جاودان این «بیشه نام‌آوران» و «آرش»های پیروز ایران‌زمین در افق‌های پیش‌رو باشند: