نویسنده: امید رنجبر عمرانی
تاریخ، گواهی صادق است بر این حقیقت که هیچ ملتی با زانو زدن، بلند نشد؛ هیچ حاکمیتی با عقبنشینی، پایدار نماند؛ و هیچ انقلابی با مماشات، به افق پیروزی نرسید. ملت ایران، فرزند مکتبی است که در صحرای کربلا، درس ایستادگی را در برابر تمام لشکر کفر به بشریت آموخت. ما از تبار آنانی هستیم که در برابر تیرباران، قامت خم نکردند و در برابر تطمیع، زبان به سازش نگشودند. امروز، پس از دههها صبر راهبردی، ساعت شنی مدارا شکسته است و زمان آن رسیده که دشمن، طعم تلخ پشیمانی را بچشد.
نظام سلطه به سرکردگی شیطان بزرگ، آمریکای جهانخوار، پس از شکستهای مفتضحانه در تمام سناریوهای سخت و نرم، اینک با بازتولید توهم فرسوده محاصره همهجانبه، در خیال باطل تهدید افقهای ژئوپلیتیک ایران مقتدر فرورفته است. غافل از آنکه این بیشه، شیرانی در خود پرورده که زبان زور را با سیلیهای پشیمانکننده پاسخ میدهند. پنتاگون و پادوهای زبون منطقهایاش باید بدانند: دوران صبر راهبردی توأم با مدارا، برای همیشه پایان یافته است.
معادله نبرد در عصر جدید، با اصل خللناپذیر اقدام قاطع در برابر توطئه و پاسخ متوازن و درهمکوبنده بازتعریف شده است. طراحی خبیثانه محور غربی و صهیونیستی برای انسداد هوایی، زمینگیر کردن ناوگان پروازی و تهدید کریدورهای دریایی جمهوری اسلامی ایران، عبور علنی از خطوط قرمز امنیت ملی ماست. پاسخ به این توطئه نیازمند صراحت انقلابی و خروج از لاک احتیاط است؛ راهکار شکستن این محاصره نه چانهزنی پشت درهای بسته، بلکه تحمیل فوری هزینهای سهمگین بر متخاصمان است.
اعلام رسمی و بیلکنت این قاعده، گام نخست بازدارندگی است: هر کشوری که باند فرودگاههای خود یا آبراههای منطقه را در خدمت سناریوی محاصره ایران قرار دهد، مستقیماً به بانک اهداف مشروع و فوری جبهه مقاومت افزوده خواهد شد و زیرساختهای هوانوردی و بندریاش در کوتاهترین زمان ممکن از مدار انتفاع خارج میشود. منطق راهبردی جمهوری اسلامی ایران بر یک اصل غیرقابلتغییر استوار است؛ قاعدهای که بارها بر آن تصریح شده است: «یا امنیت برای همه، یا ناامنی برای همگان».
ما هرگز اجازه نخواهیم داد که ایران اسلامی در زیر فشار توطئههای ترانزیتی و اقتصادی قرار گیرد، اما در چند فرسنگی مرزهایش، دولتهای سازشکار در کاخهای شیشهای و برجهای سر به فلک کشیده در رفاه و امنیت بادآورده به خواب رفته باشند. اگر آسمان برای پروازهای ملت ایران بسته شود، آسمان منطقه نباید برای پرواز هیچ پرندهای امن بماند؛ این جوهره دکترین «بازیخرابکن» است که قواعد تحمیلی استکبار را پیش از تثبیت، در آتش میسوزاند.
کشورهایی نظیر امارات متحده عربی و قطر تمام حیات، پرستیژ و اقتصاد ترانزیتی خود را بر پایه تبدیل شدن به بزرگترین هابهای ناوبری جهان بنا نهادهاند. فرودگاه بینالمللی دبی به عنوان شاهراه تردد بینالمللی و فرودگاه حمد در دوحه، شریانهای حیاتی جهان سرمایهداری محسوب میشوند، اما گردانندگان این فرودگاهها فراموش کردهاند که این سازههای مدرن، بر خاکی لرزان و در تیررس مستقیم ایران قرار دارند. همانطور که سردار سرافراز، محسن رضایی اخیراً با صراحت و قاطعیت هشدار داد: «اگر نگذارید پروازهای ما انجام شوند، ما هم نخواهیم گذاشت در کشور شما هیچ پروازی اتفاق بیفتد.» این صرفاً یک تهدید کلامی نیست، بلکه یک دستورکار عملیاتی با مختصات مشخص است.
برای اجرای این تنبیه سخت و تعطیلی شریانهای پروازی دشمن، هیچ نیازی به اعلام جنگ رسمی یا ورود کلاسیک به صحنه نبرد نیست؛ سرانگشتان قدرتمند مقاومت و بازوهای دلاور منطقهای پیش از این کارآمدی خود را به اثبات رساندهاند. همانگونه که مهمترین خطوط لوله نفتی و تأسیسات استراتژیک در عمق خاک مهاجمان با تیری از غیب و حملات پهپادی و موشکی بینقص زیر ضربه رفت و سامانه پاتریوت آمریکا را تحقیر کرد، تأسیسات ناوبری، برجهای مراقبت و باندهای فرودگاهی حامیان محاصره نیز میتوانند در چشمبرهمزدنی با شوکهای تنشی ناشناخته فلج شوند؛ ضربهای که تبعات آن نه فقط شیوخ فربه عربی حاشیه خلیج فارس، بلکه کل ایرلاینها و اقتصادهای غربی را درگیر بحرانی جهانی و بیسابقه خواهد ساخت.
در عرصه دریانوردی و صادرات انرژی نیز اراده انقلابی ملت ایران بر قانونی خدشهناپذیر تکیه دارد: «اگر صادرات نفت ایران به محاق رود، حتی یک قطره نفت نباید از آبراهه خلیج فارس و تنگه هرمز به خارج صادر شود.» ما هرگز اجازه نخواهیم داد که رگهای حیاتی تجارت ایران بریده شود، اما خطوط انتقال و پایانههای نفتی خائنان منطقه روزانه میلیونها بشکه نفت را به رگهای اقتصاد رو به افول غرب تزریق کنند.
پاسخ هرگونه تعرض به کریدورهای دریایی ایران، به آتش کشیدن پالایشگاهها، پایانههای بارگیری و سکوهای صادراتی نفت در ساحل جنوبی خلیج فارس و برپا کردن جهنمی سرخ در آبهای منطقه است؛ جهنمی که بهای نفت را به ارقامی سرسامآور رسانده و کاخ سفید را برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی، به زانو درخواهد آورد.
حکام سرسپرده منطقه باید میان همپیمانی با شیطان بزرگ یا حفظ زیرساختهای حیاتی و ثروتهای انباشته خود یکی را انتخاب کنند. پایگاههای متزلزل ارتش تروریست آمریکا نمیتوانند سپری در برابر اراده پولادین مجاهدان حق باشند و با وزیدن نخستین طوفان، سربازان آمریکایی منطقه را ترک خواهند کرد؛ اما شما در همسایگی شیری هستید که پنجههای قدرتمندش آماده فرود آمدن است. آزمودن عزم رزمندگان مقاومت خطایی استراتژیک است که بهای آن، نابودی یکشبه تمامی آن چیزهایی خواهد بود که طی دههها گرد آوردهاید.
ملت شهادتطلب ایران که هشت سال دفاع مقدس را با دستان خالی در برابر ائتلاف شرق و غرب به حماسهای جاودان بدل کرد، اکنون با تکیه بر زرادخانههای عظیم موشکی نقطهزن، انبوه شهپادها و پهپادهای دوربرد و سامانههای پدافندی بومی، در قله بازدارندگی ایستاده است. هرگونه تلاش رذیلانه برای ناامنسازی کریدورهای تردد هوایی یا ایجاد مانع در مسیر تبادلات آزاد دریایی کشور، عبور مستقیم از خطوط قرمز خونین ماست و بلافاصله با ضربات مهلک و غافلگیرکننده به مبادی شرارت پاسخ داده خواهد شد. کسانی که به پشتیبانی پایگاههای پوشالی نیروهای متجاوز در منطقه دل خوش کردهاند، باید صدای غرش موشکهای سوخت جامد و هایپرسونیک ایران را بشنوند؛ تجهیزاتی که نه برای نمایش، بلکه به عنوان ابزار اعمال اراده الهی بر سر مستکبران مهیا شدهاند.
در آبهای نیلگون خلیج فارس، دریای عمان و شاهراه حیاتی تنگه هرمز، دست برتر و حاکم بلامنازع، تفنگداران جانبرکف سپاه پاسداران و دریادلان غیور ارتش ایران هستند. قدرتهای استکباری که هزاران مایل دورتر از مرزهای خود به دنبال ماجراجویی دریایی هستند، خوب میدانند که شاهرگهای اقتصادی غرب در تیررس مستقیم اراده انقلابی ما قرار دارد. پیام صریح ما به اردوگاه دشمنان واضح، مستحکم و تزلزلناپذیر است: امنیت، پدیدهای یکپارچه و غیرقابل تفکیک است؛ یا همگان از ثبات، امنیت و عبور آزاد در این شاهراه حیاتی بهرهمند خواهند شد، یا در صورت هرگونه حماقت برای سلب این حق از ملت بزرگ ایران، غبار بحران سراسر محاسبات اردوگاه متجاوزان را فراخواهد گرفت و هزینههای اقتصادی سنگین، بازارهای جهانی را به لرزه درخواهد آورد. فرزندان این ملت بر سر منابع، خاک و امنیت ملی خود با احدی تعارف ندارند و هر شناور متجاوزی که بخواهد امنیت خطوط کشتیرانی ما را به چالش بکشد، در آتش قهر غیرت پاسداران دریا غرق خواهد شد.
کشورهای دنبالهرو و حکام منطقهای نیز که خاک، آسمان و مقدرات خود را به لنگرگاه ناوگان تروریستی قدرتهای فرامنطقهای بدل ساختهاند، باید از خواب غفلت بیدار شوند و تاریخ عبرتآموز منطقه را مرور کنند؛ تاریخ همواره نشان داده که تکیه بر دیوارهای ترکخورده استکبار، حاصلی جز فروریختن بر سر خود وابستگان ندارد. ابرقدرتهای پوشالی در بزنگاههای تاریخی، پایگاهها و منافع نامشروع خود را نجات خواهند داد و هزینههای سنگین آتشافروزی را بر دوش اقمار منطقهای خود خواهند گذاشت. ایران اسلامی دست برادری و حسن همجواری را همواره به سوی ملل مسلمان دراز کرده، اما به همان اندازه در برابر هرگونه سوءاستفاده از خاک و فضای همسایگان برای ضربه زدن به حاکمیت خود، صاعقهوار و بیامان خواهد تاخت. هیچ پدافند گنبدی و سامانهای قادر نخواهد بود در روز واقعه، سپری در برابر امواج خروشان قهر انقلابی و ضربات سنگین بازوهای قدرتمند مقاومت باشد.
اینک زمان همافزایی تمام ارکان جبهه مقاومت و خروش امت اسلامی برای درهم شکستن آخرین سنگرهای هژمونی در حال فروپاشی غرب است. ملت ایران با ایمانی راسخ، در پشت سر ولایت و با تکیه بر عزم پولادین نیروهای مسلح، ایستاده تا بار دیگر نقشه شوم محاصره و تسلیم را به گورستان آرزوهای واشنگتن و تلآویو بدل سازد. ما اهل آغاز جنگ نیستیم، اما در پایان دادن به هر تجاوزی، تاریخیترین و کوبندهترین درسها را به دشمنان بشریت خواهیم آموخت.
ساعت شنی مدارا شکسته و زمان ضربالاجل قطعی فرا رسیده است. ملت غیور ایران و فرزندان جانبرکف نیروهای مسلح، حق حیات، تردد و عزت خود را وجهالمصالحه ترفندهای استکبار نخواهند کرد.
پیام ما صریح و بازدارنده است: یا آسمانها و آبراهها برای همگان امن، باز و در جریان خواهد بود، یا با اجرای بیدرنگ دکترین شوک تنش، کل منطقه به قتلگاه منافع تجاوزکاران و پایگاههایشان بدل خواهد شد؛ دست هر متجاوزی که به قصد انسداد شریانهای حیاتی این ملت پیش بیاید، پیش از اقدام، از مچ قطع و به خاکستر مبدل خواهد شد.
چراکه وعده نصرت الهی قطعی است و پیروزی نهایی از آن مجاهدان راستین خواهد بود؛ «وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ». اینک زمان آن رسیده که تاریخ، بار دیگر شاهد غرش شیران ایران باشد؛ غرشی که محاصره را در خود میبلعد و هژمونی پوشالی استکبار را به زبالهدان تاریخ میسپارد./
نویسنده: امید رنجبر عمرانی