نویسنده: امید رنجبر عمرانی
تاریخ، دفتر عبرتی است که تنها بیداران آن را ورق میزنند؛ و امروز، دو صفحه به رنگ خون از این دفتر پیش روی ما گشوده شده است. آنچه در یمن و لبنان رقم خورد، نه یک حادثه گذرا، که قانون ازلی مقاومت و سازش است؛ همان سنتی که خدای متعال در قرآن کریم بر آن مهر تأیید زد: «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ.». یمنیها با ایمان، سلاح را از دست دشمن منفور سعودی گرفتند و لبنانیها با سازش و مذاکره با رژیم کودک کش صهیونیستی، سرزمین را از کف دادند. این، فریادی است که باید تا مغز استخوان مسئولان خفته داخلی رسوخ کند.
یمن؛ الگوی فتح در میدان
یمنیها بدون یک مشت مسئول غربگدا، بدون جاسوسان نفوذی و بدون کاسهلیسان آمریکا خبیث، راه مقاومت را برگزیدند و نتیجه آزادسازی اسرای تپه العمری، تسلط بر تنگه بابالمندب، آزادسازی شهرها و پیروزیهای پیاپی را با چشم دیدیم. این همان کلام امام خامنهای شهید در یک فروردین ۱۳۹۸ بود که فرمودند: «من از تجهیزاتی که عربستان میخرد نگران نیستم؛ اینها به دست مجاهدان اسلام خواهد افتاد.» امروز مجاهدان یمنی این وعده را عملی کردند و ثابت شد که ایمان، بر تجهیزات پیروز میشود و اراده، بر پول و قدرتهای مادی چیره میگردد.
یمن، درسی به جهانیان داد که مقاومت، تنها راه رهایی از استکبار جهانی است. ملتی که سالها زیر چکمه محاصره و تجاوز بود، با تکیه بر توان داخلی نهتنها ایستاد، بلکه پیش رفت و دشمن سعودی را به عقب راند. یمنیها ثابت کردند که اگر خائن در رأس امور نباشد و ملت با ایمان بایستد، هیچ قدرتی توان شکست آن را ندارد. این همان سنت الهی است که وعده داده شده است.
لبنان؛ الگوی شکست در مذاکره
در نقطه مقابل، آنجا که دولت غربگدای لبنان به دنبال کاسهلیسی آمریکا و مذاکره با رژیم کودککش صهیونیستی افتاد، حزبالله محورهای راهبردی خود از جمله تپه علی الطاهر را از دست داد. این در حالی است که حزبالله در جنگ 40 روزه تا آستانه تصرف بخشی از سرزمینهای اشغالی پیش رفته بود. این دو سرنوشت، دو روی یک سکهاند، یکی در میدان نبرد سخت به دست آمد و دیگری در میز مذاکره از دست رفت. یکی با خون و ایستادگی به فتح رسید و دیگری با اعتماد به دشمن عهدشکن، دستاوردهایش را بر باد داد.
دو مسیر پیش روی ایران
این دو تجربه، دو راه پیش پای ملت ایران نهاده است؛ و انتخاب میان این دو، انتخاب میان عزت و ذلت است. راه یمن، راه مقاومت، خودکفایی و ایستادگی است؛ راهی که با خون هموار شد و به فتح رسید و راه لبنان، راه سازش، اعتماد به دشمن آمریکایی صهیونیستی و پشیمانی است؛ راهی که با وعده های تو خالی آراسته شد و به حسرت انجامید.
تفاهم نامه سوخته و اصرار بر پایبندی
اما عدهای در داخل ایران، نسخه پایبندی به تفاهمنامه سوخته اسلامآباد را میپیچند. رژیم صهیونیستی بند اول این تفاهمنامه را در جنوب لبنان و ارتفاعات علی الطاهر با مواد منفجره زیر پا گذاشته است، اما هنوز گروهی به تکرار واژه پایبندی اصرار دارند و آن را روی سر خود میگذارند. اینان یا غافل، یا خودفروخته هستند، تاریخ انقضای مذاکره با آمریکای عهدشکن، همانطور که خوک زرد آمریکایی و معاونانش گفتهاند، سرآمده است. این دست و پا زدن تیم مذاکرهکننده داخلی و غربپرستان، فقط برای پوشاندن خیانت خودشان است تا با گستاخی، مردم حاضر در خیابان را مقصر این خیانت بزرگ بدانند و بگویند شعار مرگ بر آمریکا و حضور شما با پرچم سرخ خونخواهی رهبر شهیدمان، همه چیز را برهم زد، اما عامل اصلی انسجام، ماندگاری و وحدت میان ملت ایران، همین مردم انقلابی و حاضر در صحنهاند.
سرنوشت ما و راه رهایی
امروز سرنوشت ما این است، اگر مقاومت کردیم، فتح و الفتوحات در پیش خواهیم داشت، اگر نه، باید فقط دعا کنیم که ایران توسط عوامل خودفروخته داخلی و ستون پنجم دشمن آمریکایی و صهیونیستی تجزیه نشود و در هر لحظه ترس و لرز حملات آمریکا و همپیمانان خبیثش را داشته باشیم. تنها راه پیروزی در این جنگ تمدنها، تسلط کامل ایران بر تنگه هرمز، دستیابی به سلاح هستهای، خروج از انپیتی، ایجاد موضع قدرت و ساخت ایران قوی است؛ نه مذاکره از موضع ضعف با شیطان بزرگ، که جز ضرر برای منافع ملی نمی باشد. مذاکره با آمریکای عهدشکن فقط فریب و نجات ترامپ از منجلاب گرانی نفت و بحران بنزین در آمریکا است.
تجربه تلخ مذاکره
مذاکره از موضع ضعف، هیچگاه به نتیجه نرسیده است. تاریخ ایران پر از تجربههای تلخ مذاکره با دشمنانی است که هرگز به وعدههایشان پایبند نبودند. از قراردادهای ننگین دوران پهلوی تا برجام، همه نشان دادند که دشمن تنها به فکر منافع خود است و هر امتیازی که گرفته، در جهت تضعیف ایران استفاده کرده است. امروز نیز همان سیاست تکرار میشود. تیم مذاکرهکننده داخلی، به جای ایستادگی بر مواضع انقلاب، به دنبال سازش و عقبنشینی است. اما ملت ایران بیدار است و اجازه نخواهد داد که دستاوردهای انقلاب و مقاومت، در میز مذاکره به حراج گذاشته شود.
سنت الهی و قانون تاریخ
تاریخ گواهی میدهد که هر ملتی که به بیگانه تکیه کرده، در نهایت بازنده بوده است. یمن با تکیه بر توان داخلی و ایمان به خدا، به پیروزی رسید و لبنان با اعتماد به مذاکره و وعدههای دروغین آمریکا، بخشی از خاک و اقتدار خود را از دست داد. ملت ایران نیز در دوراهی حساسی قرار دارد، یا راه مقاومت و خودکفایی را در پیش بگیرد و به قلههای افتخار برسد، یا با اعتماد به دشمن آمریکایی عهدشکن، سرنوشت لبنان را تجربه کند. دشمن هرگز به وعدههایش پایبند نبوده و نخواهد بود، تنها زبان دشمن، زبان قدرت است.
امروز، روز انتخاب است
پس بیایید از سرانجام یمن و لبنان عبرت بگیریم؛ که پیروزی و فتح و الفتوحات، فقط با مقاومت است. این وعده الهی است که خداوند قطعاً کسی را که او را یاری کند، یاری خواهد کرد، پس باید با وحدت، ایمان و ایستادگی، مسیر یمن را ادامه دهیم و از سرنوشت لبنان پند بگیریم. ایران قوی، تنها با مقاومت و اتکا به توان داخلی ساخته میشود، نه با مذاکره از موضع ضعف و اعتماد به دشمنی که جز خیانت و عهدشکنی از او دیده نشده است. امروز، روز انتخاب مقاومت یا پشیمانی است و ما ملت سرافراز ایران، راه مقاومت را انتخاب میکنیم؛ که فتح، وعده حق به مجاهدان اسلام است./
نویسنده: امید رنجبر عمرانی