بسیاری از افرادی که سگ‌های خود را به اماکن عمومی می‌آورند، از ابتدایی‌ترین قواعد بهداشت شهری غافل‌اند

کمال آنلاین : در سال‌های اخیر، چهره شهرهای ما با پدیده‌ای روبروست که در نگاه اول شاید «آب‌اواره» یا «مدرنیته» به نظر برسد، اما در لایه‌های زیرین، بحرانی جدی در حوزه بهداشت عمومی و امنیت اجتماعی را نهفته دارد. حضور بی‌قانون سگ‌ها در معابر، پارک‌ها و اماکن عمومی، فراتر از یک اختلاف سلیقه‌ای، امروز به یک تهدید واقعی برای سلامت جامعه، به‌ویژه کودکان تبدیل شده است.

۱. از بی‌فرهنگی تا تخریب فضای عمومی

بخش بزرگی از مشکل، از جایگاه «فرهنگ مالکیت» آغاز می‌شود. بسیاری از افرادی که سگ‌های خود را به اماکن عمومی می‌آورند، از ابتدایی‌ترین قواعد بهداشت شهری غافل‌اند. رها کردن فضولات حیوانات در پیاده‌روها و پارک‌هایی که کودکان در آن بازی می‌کنند، نه تنها نشان‌دهنده بی‌فرهنگی است، بلکه شهر را به محیطی آلوده تبدیل می‌کند. فضای عمومی متعلق به همه است، نه محیطی برای تخلیه نیازهای حیوانات خانگی بدون رعایت نظافت.

۲. تهدید سلامت کودکان؛ بمب ساعتی بهداشتی

کودکان به دلیل سیستم ایمنی حساس‌تر و کنجکاوی ذاتی، در معرض شدیدترین خطرات هستند.
- ترس و تروما: بسیاری از کودکان دچار «فوبیا» یا ترس شدید از سگ می‌شوند که ریشه در حملات ناگهانی یا رفتارهای تهاجمی سگ‌های بدون کنترل در شهر دارد.
- بیماری‌های مشترک: سگ‌ها، حتی اگر به نظر سالم باشند، ناقل بیماری‌های انگلی و عفونی هستند که از طریق تماس یا فضولات آن‌ها به انسان منتقل می‌شود.

۳. حقایق آماری و بهداشتی (بصیرت‌بخشی)
برای درک عمق فاجعه، باید به این نکات توجه کرد:
- بیماری هاری (Rabies):* طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، هاری یکی از مرگبارترین بیماری‌های مشترک است. در مناطقی که کنترل جمعیت سگ‌های ولگرد یا نظارت بر واکسیناسیون سگ‌های خانگی ضعیف است، ریسک انتقال این بیماری بالا می‌رود.
 
- *انگل توکسوکارا (Toxocara): یکی از خطرناک‌ترین موارد، تخم‌های انگل توکسوکارا است که در فضولات سگ‌ها وجود دارد. این انگل می‌تواند از طریق خاک آلوده در پارک‌ها وارد بدن کودک شود و باعث التهاب شدید چشم‌ها، ریه و در موارد شدید، آسیب به سیستم عصبی (مغز) شود.
- نرخ حملات: آمارهای غیررسمی در بسیاری از شهرهای ایران نشان می‌دهد که تعداد گزارش‌های مربوط به گازگرفتگی و حمله سگ‌ها به کودکان در سال‌های اخیر به دلیل افزایش جمعیت سگ‌های ولگرد و عدم کنترل سگ‌های خانگی در فضای عمومی، روند صعودی داشته است.

۴. تضاد در مدیریت شهری

از یک سو، سازمان‌های مردم‌سالاری سگ‌های ولگرد را جمع‌آوری می‌کنند و از سوی دیگر، برخی گروه‌ها با تکیه بر «حقوق حیوانات»، هرگونه نظارت یا محدودیت بر حضور سگ‌ها در شهر را «ظلم» می‌نامند. اما باید پرسید: آیا حق حیوان بر حق زندگی امن و بهداشتی یک کودک می‌چربد؟ حقوق حیوانات در جای خود درست است، اما جایگاه آن «پناهگاه‌ها» و «مناطق کنترل‌شده» است، نه وسط پیاده‌روها و محیط‌های آموزشی و تفریحی کودکان.

نتیجه‌گیری:

شهرها برای انسان‌ها ساخته شده‌اند. ترویج فرهنگ «سگ‌گردانی بی‌قانون» در کنار نادیده گرفتن بهداشت محیطی، مسیری به سوی فاجعه است. اگر امروز جلوی این روند گرفته نشود و قوانینی سخت‌گیرانه برای حضور حیوانات در اماکن عمومی وضع نگردد، به زودی شاهد افزایش چشم‌گیر بیماری‌های انگلی و حوادث ناگوار در میان کودکان خواهیم بود. امنیت و سلامت کودکان، خط قرمز هر جامعه‌ای است و نباید فدای هرگونه ادعای مدرنیته یا دلسوزی‌های نابجا شود.