در آمل، ۷۰ درصد از موقوفات، نام امام حسین(ع) بر پیشانیشان است. این یعنی مردم این شهر، بر روی زمین، برای آسمان خانه ساختهاند.
کمال آنلاین 70 درصد! عددی که هر کسی آن را بشنود، به تحسین مینشیند. در آمل، ۷۰ درصد از موقوفات، نام امام حسین(ع) بر پیشانیشان است. این یعنی مردم این شهر، بر روی زمین، برای آسمان خانه ساختهاند.
وقتی مردمی، بخش اعظم داراییهای خود را برای خدایی متعال و در مسیر سیدالشهدا(ع) وقف میکنند، یعنی ایمانشان از هر مال و مقامی برتر است. این شهر، با این میراثِ عظیم، ثابت کرد که ثروت واقعی، نه در آنچه تملک میکنیم، بلکه در آنچه برای دیگران و برای حق میبخشیم، نهفته است. درود بر مردمی که با دستهای بخشندهشان، نام حسین(ع) را بر روی زمینِ آمل حک کردند.
در دنیای امروز، جایی که تملک و تصاحب، محورهی روابط انسانی شده و ثروت، معیار قدرت پنداشته میشود، برخی شهرها هستند که روایت متفاوتی از «دارایی» دارند. آمل، این دیار علویان و شهرِ بلندپای مازندران، یکی از این روایتهای شگفتانگیز است. وقتی ورقهای اداری سازمان اوقاف را میگشاییم، با عددی روبرو میشویم که هرگونه تصور مادیگرایانهای را به چالش میکشد:
۷۰ درصد این عدد، تنها یک آمار خشک اداری نیست؛ بلکه ترجمانِ یک فرهنگ است. فرهنگِ مردمی که آموختهاند ثروت، نه در آنچه جمع میکنند، بلکه در آنچه ببخشند معنا پیدا میکند. ۷۰ درصد! یعنی اکثریت قاطعِ مردم این شهر، تصمیم گرفتهاند داراییهای دنیوی خود را در مسیر ابدیت قرار دهند و نام خود را با نام سیدالشهدا(ع) گره بزنند.
میراث سرخ یعنی هر قطعه زمینی که وقف شده، هر ساختمانی که برای عزاداری برپا شده و هر درهمی که در راه امام حسین(ع) قرار گرفته، در واقع پیمانی است میان انسان و خدا برای ابدی کردنِ عشق. مردم آمل با این حجم از وقفها، در واقع سرمایهای برای آخرت جمع کردهاند. آنها به جای آنکه ثروت را در حصار خانوادههای کوچک خود نگه دارند، آن را به خیر جمعی تبدیل کردند تا سایهی لطف و کرم اهلبیت(ع) بر سر همه باشد.
این حجم از سخاوت، گواه آن است که در آمل، امام حسین(ع) تنها یک شخصیت تاریخی یا یک قهرمان نیست؛ بلکه او مدیر بزرگِ زندگی مردم این شهر است. وقتی مردمی ۷۰ درصد از موقوفات خود را به نام حسین(ع) ثبت میکنند، یعنی در واقع زندگیشان را به گونهای تنظیم کردهاند که حتی پس از مرگ نیز، در خدمتِ راه حق و عدالت باشند.
امروز، این میراث عظیم، تبدیل به یک شبکه حمایت اجتماعی در شهر شده است. حسینیهها، تکیهها و بقایای متبرکهای که از این وقفها به وجود آمده، نه تنها مکانهای عبادت، بلکه پناهگاههای مستهزمان و مراکز توزیع نان و نمک برای نیازمنداناند.
درود بر مردمی که با دستهای بخشندهشان، آمل را به شهرِ وقفهای حسینی تبدیل کردند. درود بر کسانی که آموختند چگونه مالِ دنیا را به خدمتِ معنای ابدی درآورند. آمل، با این میراث سرخ، به ما میآموزد که ثروت واقعی، همان چیزی است که با عشق بخشیده شود تا در تاریخِ ایمان، نام آوریم.