احیای مراسمات سنتی و اصیلِ عزاداری، کلید عبور از تندبادهای فرهنگی است. آیینهایی که بوی اصالت میدهند و با گوشت و پوست این مردم عجین شدهاند، بهترین پناهگاه برای نسل جوان در برابر شبیخونِ بیگانه هستند
محرم، ماه حماسه عشق، آزادگی و تجلیگاه شور و شعور حسینی، بار دیگر از راه میرسد تا جانهای تشنه حقیقت را در زلال معارف ناب اسلامی سیراب کند. این ایام، تنها یک بازه زمانی در تقویم نیست؛ بلکه مکتبی است که در آن، هر خیمه یک سنگر و هر عزادار، یک مرزبانِ اندیشه است.
آنچه محرم را در طول قرنها زنده نگه داشته، نه بخشنامههای دولتی، بلکه «میدانداریِ شبانه مردم» است. این مردم هستند که بیتکلف و با اخلاص، سیاهپوشِ داغِ فرزند زهرا (س) میشوند و در کوی و برزن، بیرقِ «یا حسین» برمیافرازند. این حضورِ خودجوش، تجلی واقعی قدرت نرم جهان اسلام است؛ جایی که پیر و جوان، در کنار هم، صفوفِ وحدت را پیش از هر عملیاتی در صحن زندگی، در هیئتها تمرین میکنند.
فریاد «هیهات منا الذله» که امسال بلندتر از همیشه در فضای میهن طنینانداز میشود، تنها یک شعار آیینی نیست؛ بلکه دکترینِ مقاومت یک ملت است. در عصری که دشمن با تمام ابزارها و امکانات در فضای مجازی به دنبال هویتزدایی و تضعیف باورهای اصیل است، این شعار، قطبنمای حرکت ماست. پاسخی هوشمندانه به دشمنی که خیال میکند میتواند با تهاجم در جبهه «جنگ نرم»، چراغ بصیرت این مردم را خاموش کند. اما غافل از آنکه سوگواره بصیرت عاشورایی، مانعی نفوذناپذیر در برابر جولان دادن آنها در بستر فضای مجازی و میدانهای فکری جامعه است.
احیای مراسمات سنتی و اصیلِ عزاداری، کلید عبور از تندبادهای فرهنگی است. آیینهایی که بوی اصالت میدهند و با گوشت و پوست این مردم عجین شدهاند، بهترین پناهگاه برای نسل جوان در برابر شبیخونِ بیگانه هستند. وقتی شورِ حسینی با شعورِ انقلابی گره میخورد، دیگر دشمن نمیتواند در جبهه جنگ نرم، جای «شهید» و «جلاد» را عوض کند.
امسال، هر مجلس عزاداری باید یک «اتاق جنگ» علیه جهل و یک «کلاس درس» برای بصیرت باشد. پاسداشت عاشورا، یعنی ایستادن در سمتِ درست تاریخ و دفاع از مظلوم در هر کجای جهان. ما با همان غیرتِ کربلایی، در کنار حفظ سنتهای آبا و اجدادی، هوشمندانه در میدان حاضر خواهیم بود تا ثابت کنیم که در جغرافیایِ دلِ ایرانیان، هیچ قدرتی را یارای مقابله با ارادههای برخاسته از مکتب سیدالشهدا (ع) نیست.