تاریخ بار دیگر شاهد فاجعهای است که قلم از توصیف سنگینی آن باز میماند
تاریخ بار دیگر شاهد فاجعهای است که قلم از توصیف سنگینی آن باز میماند. شهادت بیش از ۲۳۰ کودک معصوم در حملات ددمنشانه اخیر، نه تنها داغی بر دل ملت ایران، که جراحتی عمیق بر پیکره انسانیت است. کودکانی که جرمشان تنها خندیدن در حیاط مدرسه و رویاپردازی برای فردای وطن بود، اکنون پیش از آنکه الفبای زندگی را کامل کنند، درس شهادت را در والاترین مرتبه آن مشق کردند.
این خونهای پاک، گواهی بر استیصال دشمنی است که در میدان نبرد شکست خورده و اکنون خشم کینهتوزانه خود را بر سر بیپناهترین فرزندان این مرز و بوم خالی میکند. اما دشمن باید بداند که هر قطره خون این نوگلان، بذری از بیداری و مقاومت در دلهای این ملت میکارد. صندلیهای خالی این دانشآموزان در کلاسهای درس، امروز تریبونی برای رسوایی مدعیان دروغین حقوق بشر در جهان شده است.
ما در سوگ این کبوتران خونینبال میگرییم، اما قامت خم نمیکنیم؛ چرا که یقین داریم راهی که با خون مظلومترینها آبیاری شود، به پیروزی نهایی و زوال باطل ختم خواهد شد. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.