نوروز امسال با غمی جانکاه گره خورده است؛ غمی که ناشی از جنگ نابرابر و شهادت مظلومانه مولای مقتدایمان، حضرت آیتالله خامنهای (مدظلهالعالی) و سرداران رشید ایران اسلامی است. داغی که بر دل امت اسلام نشسته، بهار امسال را با حزنی عمیق توأم کرده است.
نوروز ۱۴۰۵، رنگ و بویی متفاوت از تمام سالهای پس از انقلاب دارد. سفرههای هفتسین امسال، در کنار قرآن و سبزه، به تصویر مردی مزین شده است که دههها، طنین صدایش در لحظه تحویل سال، آرامبخش قلوب ملت و چراغ راه آینده بود.
نوروز امسال با غمی جانکاه گره خورده است؛ غمی که ناشی از جنگ نابرابر و شهادت مظلومانه مولای مقتدایمان، حضرت آیتالله خامنهای (مدظلهالعالی) و سرداران رشید ایران اسلامی است. داغی که بر دل امت اسلام نشسته، بهار امسال را با حزنی عمیق توأم کرده است.
در سالیان گذشته، ثانیههای پس از تحویل سال، چشمها به قاب تلویزیون و گوشها منتظر شنیدن بیانات شیوای رهبری بود تا مسیر حرکت کشور در سال جدید با شعار سال روشن شود. اما امسال، در لحظات مقدس مقلبالقلوب، جای خالی آن نگاه حکیمانه و کلام اثرگذار بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
ملت شریف ایران در حالی به استقبال سال جدید میروند که یاد و خاطره شهید راه حق، ابوشهیدین، امام خامنهای، در جایجای این سرزمین زنده است. اگرچه امسال شعار سال را از زبان مبارک ایشان نمیشنویم، اما آرمانهای والای آن بزرگوار در حراست از ایران و ایستادگی در برابر ظلم، سرلوحه همیشگی فرزندان غیور این مرز و بوم خواهد بود.
امید است سال ۱۴۰۵، به برکت خون پاک شهدای عزیز، سالی پر میمنت و مبارک برای همه ایرانیان باشد؛ سالی که در آن شاهد پایان نبرد حق و باطل، پیروزی نهایی جبهه اسلام، و رشد و شکوفایی بیش از پیش کشور عزیزمان باشیم.