«نانِ بیکیفیت، وصله ناچسبِ ضیافت؛ وقتی صبر مردم در صفها به آزمون گذاشته میشود!»
کمال آنلاین : در فرهنگ مازندرانی، «نان» تنها یک قوت غالب نیست؛ بلکه نماد برکت و تقدس سفره است. در ماه مبارک رمضان که لحظات افطار با معنویت و انتظار گره میخورد، کیفیت و دسترسی آسان به نان، مستقیمترین راه برای تکریم «نام و کرامت مردم» است. اما نانِ بیکیفیت و صفهای طولانی، وصلهای ناچسب بر ردای این ماه پربرکت است.
اما گزارشهای میدانی نشان میدهد که کیفیت پایین برخی نانها و دورریز بالای آن، با حرمت این ماه و کرامت مردم همخوانی ندارد. این موضوع در نشست اخیر کارگروه آرد و نان استان، با واکنش صریح استاندار مازندران همراه بود.
نان بیکیفیت؛ خط قرمز استاندار و مطالبه مردم
اخیراً استاندار مازندران در نشست کارگروه آرد و نان، با صراحت اعلام کرد که «گرانی و کیفیت پایین نان به هیچ وجه قابل قبول نیست». این موضعگیری قاطع، نشاندهنده آن است که مدیریت ارشد استان، کیفیت زندگی مردم را از مسیرِ «سفرههایشان» دنبال میکند. نانی که با آرد یارانهای و از جیب همین مردم پخته میشود، باید در شأن سفرهی افطار یک روزهدار باشد؛ نه اینکه به دلیل بیدقتی در پخت یا کیفیت پایین آرد، بخش زیادی از آن دورریز شود.
نانوایان؛ خادمانِ لحظات افطار
همانطور که امامجمعه محترم امام زاده عبدالله نیز تأکید داشتند، نانواییها باید در وقت افطار با حداکثر ظرفیت فعال باشند. نانوا در این ماه، نه فقط یک شاغل، بلکه خادمِ ضیافت الهی است. اما کیفیتبخشی به نان، تنها با دستور و بخشنامه محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند نظارت میدانی دقیق و حمایت از نانوایانی است که با تعهد، نانِ سالم و باکیفیت به دست مردم میدهند.
تضادِ تلخ: کافههای باز و نانواییهای شلوغ!
جای تأمل است که در ماه رمضان، شاهد گلایه از باز بودن کافهها و رستورانها در روز باشیم، اما در مقابل، مردم برای تهیه نانِ باکیفیت در آستانه افطار با چالش مواجه شوند. کیفیتبخشی به نام مردم یعنی برقراری توازن؛ یعنی اولویت دادن به «نیاز حیاتی معیشتی» بر «کسبوکارهای غیرضروری رمضانی».
نان سالم؛ حقالناس مؤمنان
اگر روزه تمرینی برای رعایت حقالناس است، ارائه نان باکیفیت توسط خبازان و تأمین آرد مرغوب توسط مسئولان، مصداق بارز ادای این حق است. نانِ سوخته، خمیر یا بیکیفیت، تضییع حقوق مردمی است که صبورانه در صفهای طولانی میایستند.
نانِ سالم؛ حقالناسِ روزهداران*
کیفیتبخشی به «نام مردم» و تکریم آنها، تنها در شعار خلاصه نمیشود. وقتی نانوا با تعهد پخت میکند و مسئول با نظارت دقیق جلوی توزیع آرد بیکیفیت را میگیرد، در واقع به هویت و کرامت شهروندان احترام گذاشته شده است.
فراموش نکنیم که نانِ گرم و باکیفیت، کمترین حق مردمی است که در شرایط اقتصادی فعلی، صبورانه پای ارزشهای خود ایستادهاند. اکنون باید دید پس از ضربالاجل استاندار و هشدارهای ائمه جمعه، مدیران میانی چگونه این «بیتدبیری در نانواییها» را پایان میدهند تا برکت به معنای واقعی به سفرههای افطار بازگردد.