۲۶ مرداد، فرصتی است برای بازخوانی درسهایی که آزادگان به ما آموختند.
بیست و ششم مرداد ۱۳۶۹ روزی است که در تقویم تاریخ ایران با خون و ایمان نوشته شد؛ روزی که آزادگان سرافراز پس از سالها اسارت در سیاهچالهای رژیم بعثی با سری افراشته و دلی پر از غرور به آغوش میهن بازگشتند. این روز فراتر از یک تاریخ می باشد بلکه روایتی است از روح تسلیمناپذیر ملتی که در کوران سختیها از دفاع مقدس تا جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی چون کوهی استوار ایستاده و عزت و اقتدار خود را به جهانیان نشان داده است.
۲۶ مرداد، نهتنها یادآور بازگشت آزادگان به میهن اسلامی است بلکه نمادی از پیوند ناگسستنی ایمان، ایثار و مقاومت در فرهنگ عاشورایی ایرانزمین است که در هر برههای از تاریخ از کربلای حسینی تا کربلای خوزستان و نبردهای معاصر چون مشعلی فروزان راه ملت را روشن کرده است.
آزادگان، آن دلاورانی که در سلولهای سرد و تاریک اسارت زیر بار شکنجههای جسمی و روانی دشمن بعثی با تکیه بر ایمان به خدا و عشق به خاک ایران، پرچم عزت این سرزمین را برافراشته نگه داشتند، تجلیگاه روحیهی شهادتطلبی و مقاومتاند. آنان در اردوگاههای مخوف موصل و تکریت با تحمل گرسنگی، سرما و تحقیر، نهتنها تسلیم نشدند بلکه با هر نفس، حماسهای از پایداری آفریدند. این روحیه، ریشه در مکتب عاشورا دارد؛ مکتبی که درس «هیهات منا الذله» را در جان ایرانیان کاشته و آنان را به سوی فداکاری و ایثار هدایت کرده است.
آزادگان با الهام از صبر حضرت زینب (س) و شجاعت حضرت ابوالفضل (ع) در اسارتگاههای دشمن به جهانیان نشان دادند که هیچ زنجیری نمیتواند روح آزاد یک ایرانی را به بند کشد.
حاج احمد محمدی، آزادهای که پنج سال از جوانیاش را در اردوگاههای بعثی گذراند از تأثیر فرهنگ عاشورایی در مقاومت آزادگان می گوید: در اسارت روزهایی بود که دشمن با شکنجههای وحشیانه سعی داشت روح ما را بشکند اما ما با ذکر نام حسین (ع) و یاد کربلا دوباره جان میگرفتیم. هر شب در گوشهی سلول با هماسرایانمان زیارت عاشورا میخواندیم و عهد میبستیم که مثل یاران امام حسین (ع)، ذلت را نپذیریم. وقتی جنگ 12 روزه با اسرائیل رخ داد، دیدم همان روحیهای که ما را در اسارت زنده نگه داشت در رزمندگان و مردم ایران در برابر رژیم صهیونیستی زنده شده است، در آن ۱۲ روز مردم با وحدت و ایمانشان نشان دادند که ایران هنوز همان سرزمین شهادت و مقاومت است.
او با بغضی در گلو افزود: دشمن در جنگ ۱۲ روزه مثل بعثیها در دفاع مقدس گمان میکرد با موشک و بمب میتواند ارادهی ملت ما را درهم بشکند اما موشکهای ایران و ایمان مردم پاسخی بود که تاریخ را بار دیگر به نام ایران ثبت کرد.
این روحیهی والا در هشت سال دفاع مقدس به اوج خود رسید. جوانانی که با دستانی خالی اما دلی پر از ایمان در جبهههای خرمشهر، سوسنگرد و هویزه جان خود را در طبق اخلاص نهادند و با خونشان خاک ایران را به دژی نفوذناپذیر بدل کردند، شهادتطلبی که ریشه در فرهنگ عاشورایی و آرمانهای انقلاب اسلامی دارد، نهتنها در میدانهای نبرد بلکه در لحظهلحظهی زندگی آزادگان در اسارت نیز جاری بود. آنان که در برابر فشارهای دشمن با یاد شهدای کربلا و با شعار «هیهات منا الذله» ایستادگی کردند، همان روحیهای را به نمایش گذاشتند که در جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی بار دیگر در قلب ملت ایران شعلهور شد.
محمدعلی رضایی، آزادهای که با جراحتهای سنگین از جبهههای دفاع مقدس به اسارت درآمد، درباره پیوند میان مقاومت در اسارت و جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی میگوید: در اردوگاههای بعثی دشمن با گرسنگی و شکنجه میخواست ما را وادار به تسلیم کند اما ما با یاد شهدای کربلا و عشق به ایران هر روز مقاومتر میشدیم. وقتی در سلولهای انفرادی زیر شلاقهای دشمن ذکر یا حسین (ع) میگفتیم انگار روحمان آزاد میشد. وقتی در جنگ ۱۲ روزه، رزمندگان ایرانی با موشکهای نقطهزن، گنبد آهنین رژیم صهیونیستی را درهم شکستند، احساس کردم همان روح مقاومت که ما را در اسارت زنده نگه داشت در قلب ملت ایران جریان دارد.
او با چشمانی پر از غرور ادامه داد: در آن ۱۲ روز، مردم ایران از زن و مرد، پیر و جوان با وحدت و ایثارشان به دشمن نشان دادند که این سرزمین هرگز در برابر ظلم سر خم نمیکند. این همان درسی است که ما در اسارت آموختیم و نسل جدید آن را به زیبایی به نمایش گذاشت.
جنگ ۱۲ روزه که بهعنوان یکی از نقاط عطف مقاومت ایران در برابر رژیم صهیونیستی ثبت شد، عرصهای بود که ملت ایران با همان روحیهی عاشورایی آزادگان در برابر تجاوزات دشمن ایستاد. این نبرد که با حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای رژیم صهیونیستی همراه بود، نهتنها یک رویارویی نظامی بلکه آزمونی برای عزم و ارادهی یک ملت بود. مردمی که با الهام از شهدای دفاع مقدس و آزادگان سرافراز با اتحاد و ایثار دیواری نفوذناپذیر در برابر دشمن ساختند.
در این ۱۲ روز، ایران بار دیگر به جهانیان ثابت کرد که روحیهی شهادتطلبی و مقاومت همچنان در رگهای این سرزمین جاری است. همانگونه که آزادگان در اسارت با صبر و استقامت دشمن را در میدان ارادهها مغلوب کردند، ملت ایران نیز در این جنگ با تکیه بر ایمان، وحدت و فناوری پیشرفتهی نظامی، پیام اقتدار و عزت خود را به جهانیان رساند.
زهرا حسینی، یکی از معدود زنان آزاده دفاع مقدس درباره نقش زنان در مقاومت و پیوند آن با جنگ ۱۲ روزه میگوید: در اسارت ما زنان با تحمل رنجهای طاقتفرسا از شکنجههای دشمن تا دوری از فرزندان و خانواده نشان دادیم که عزت و ایمان یک زن ایرانی قویتر از هر ستم است. در سلولهای تاریک با تکیه بر صبر حضرت زینب (س) و یاد کربلا، نهتنها خودمان را حفظ کردیم بلکه با روایتگری و دلداری به دیگر اسرا، مشعل امید را روشن نگه داشتیم. وقتی در جنگ ۱۲ روزه، زنان ایرانی با حضور در صحنههای امدادرسانی از توزیع غذا و دارو برای رزمندگان تا سازماندهی کمکهای مردمی در شهرها نقشآفرینی کردند، قلبم از شوق لرزید. این همان روحیهای است که ما در اسارت آموختیم، مقاومت فقط در میدان نبرد نیست بلکه در هر لحظهای که برای عزت وطن تلاش میکنیم، زنده است.
او با لبخندی پرمعنا افزود: در آن ۱۲ روز، زنان ایران با دعای شبانه، پشتیبانی از رزمندگان و روایت حماسهی مقاومت نشان دادند که فرزندان زینب (س) هنوز در این سرزمین پرچم عزت را برافراشتهاند. این پیوند میان اسارت ما و جنگ ۱۲ روزه، گواهی است بر اینکه روح عاشورایی در قلب زنان ایرانی جاودانه است.
۲۶ مرداد تنها یک تاریخ نیست، بلکه روایتی از پیوند ناگسستنی میان گذشته، حال و آیندهی این ملت است. آزادگان با بازگشت شکوهمندشان به میهن در سال ۱۳۶۹، نهتنها عزت و آزادی را به ارمغان آوردند بلکه مشعلی شدند برای نسلهایی که راه مقاومت را ادامه دادند. این روز یادآور شهدایی است که با خون خود از خرمشهر تا شلمچه خاک ایران را جاودانه کردند و یادآور مردمی است که در هر برههای از تاریخ، از دفاع مقدس تا جنگ ۱۲ روزه با روحیهی شهادتطلبی از کیان این سرزمین دفاع کردند. این پیوند، میان آزادگان، شهدا و مردمی که در برابر دشمنان ایستادگی میکنند، نشاندهندهی هویتی است که در عمق جان ایرانیان ریشه دارد، هویتی که با ایثار، مقاومت و عشق به میهن تعریف میشود.
علیشیر قیطاسی، آزاده ای که در خط مقدم دفاع مقدس حضور داشت، پیوند میان مقاومت در دفاع مقدس و جنگ ۱۲ روزه را اینگونه توصیف می کند: در دفاع مقدس ما با سلاحهای ساده و ایمانی پولادین در برابر ارتش تا بن دندان مسلح بعثی ایستادیم. در اسارت با تحمل شکنجههای دشمن به خودمان قول دادیم که نام ایران را سربلند نگه داریم. وقتی در جنگ ۱۲ روزه، موشکهای نقطهزن ایران گنبد آهنین رژیم صهیونیستی را درهم کوبیدند، یاد روزهایی افتادم که با نارنجک و کلاشینکف، تانکهای دشمن را متوقف میکردیم. این نشان میدهد که ملت ایران چه در اسارت و چه در میدان نبرد، هرگز تسلیم نمیشود.
او با افتخار افزود: دشمن در جنگ ۱۲ روزه گمان میکرد با ترور فرماندهان و بمباران موشکی میتواند روحیهی ملت ما را بشکند اما وحدت مردم، ایمانشان و رهبری حکیمانه، دشمن را به زانو درآورد. این همان درسی است که ما در اسارت آموختیم و امروز در نسل جدید با افتخار میبینیم.
۲۶ مرداد، فرصتی است برای بازخوانی درسهایی که آزادگان به ما آموختند. آنان که در سختترین شرایط از سلولهای انفرادی تا اردوگاههای مخوف با توکل به خدا و یاد وطن، تسلیم نشدند به ما یادآوری میکنند که مقاومت، تنها یک انتخاب نیست بلکه هویت و راه زندگی یک ملت است. در جنگ ۱۲ روزه، این درس بار دیگر به نمایش درآمد، مردم ایران با الهام از آزادگان و شهدا با وحدتی مثالزدنی و ایمانی راسخ در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی ایستادند و نشان دادند که این سرزمین از بعثیان گرفته تا صهیونیستها هرگز در برابر ظلم سر خم نخواهد کرد.
این مقاومت نهتنها پاسخی به دشمنان بود بلکه پیامی به نسلهای آینده بود که ایران، سرزمینی است که با خون و ایمان تا ابد سربلند خواهد ماند.
۲۶ مرداد روزی است که قلبهای ایرانیان از شوق دیدار آزادگان به تپش درآمد اما این شوق فراتر از بازگشت آنان بود. این روز، نمادی از پیروزی ارادهی یک ملت بر سختیها است؛ پیروزی که در جبهههای دفاع مقدس در اسارتگاههای دشمن و در آسمان جنگ ۱۲ روزه، بارها و بارها تکرار شد. آزادگان با بازگشتشان به ما آموختند که مقاومت، تنها در میدان جنگ نیست بلکه در هر لحظهای که برای عزت، استقلال و آرمانهای انقلاب تلاش میکنیم، زنده است. این درس در جنگ ۱۲ روزه نیز متجلی شد، زمانی که مردم ایران با وحدت، ایثار و فناوری پیشرفتهی نظامی بار دیگر ثابت کردند که این سرزمین مهد دلاوران، شهادتطلبان و حماسهسازان است.
امروز در سایهی این تاریخ پرافتخار وظیفهی ماست که راه آزادگان و شهدا را ادامه دهیم. ۲۶ مرداد، نهتنها یادآور گذشتهای درخشان بلکه مشعلی برای ساختن آیندهای سرشار از عزت و سربلندی است. این روز به ما میآموزد که هر ایرانی در هر زمان و مکان میتواند با ایمان، استقامت و عشق به وطن، بخشی از این حماسهی بزرگ باشد. از آزادگان دفاع مقدس تا رزمندگان جنگ ۱۲ روزه، همهی این قهرمانان یک پیام مشترک دارند، ایران، سرزمین عزت است و این عزت با خون شهدا، استقامت آزادگان و وحدت مردم تا ابد پابرجا خواهد ماند.
در پایان، این روز مهم دعوتی به تأمل در هویت والای این ملت است؛ هویتی که در لحظههای دشوار از اسارتگاههای بعثی تا جبهههای نبرد با صهیونیستها با ایثار و شهادتطلبی تعریف شده است. این روز، نهتنها یک جشن ملی بلکه عهدی میان ما و نسلهای آینده است؛ عهدی برای حفظ استقلال، عزت و آرمانهایی که آزادگان و شهدا برای آن جان دادند، باشد که این مشعل مقاومت که از کربلای حسینی تا کربلای ایران سینه به سینه منتقل شده همواره در قلب ایران و ایرانی فروزان بماند و راه ما را به سوی آیندهای سرشار از اقتدار و سربلندی روشن کند.
نویسنده: امید رنجبر عمرانی