چرا کسی مسئولیت انفجار «اسپورت کلاب» را نمیپذیرد؟
کمال آنلاین : بیست و یکم دیماه سال جاری، قرار بود یک روز عادی برای تمرین ۱۰ ورزشکار در باشگاه «اسپورت کلاب» آمل باشد، اما ترکیبی از بیاحتیاطی در یک پروژه شهری و بیمسئولیتی در مدیریت بحران، آن را به سیاهترین شب تاریخ ورزشی این شهر تبدیل کرد. اکنون با گذشت یک ماه، نه تنها شعلههای آن انفجار مهیب خاموش نشده، بلکه سکوت سنگین و ابهامبرانگیز مسئولان، نمکی بر زخمهای عمیق بازماندگان شده است.
روایت یک مرگ تدریجی؛ ۵ ساعت در محاصره گاز
در حالی که در ساعات اولیه، برخی مسئولان با فرار رو به جلو، علت حادثه را نقص فنی سیستم گرمایشی عنوان کرده بودند، نامه افشاگرانه خانوادههای داغدار، پرده از حقیقتی هولناک برمیدارد. طبق مستندات میدانی، ماجرا از عملیات حفاری پروژه فاضلاب (اگو) آغاز شد؛ جایی که پیمانکار شرکت آب و فاضلاب لوله گاز را میشکند، اما بهجای توقف عملیات و ایمنسازی فوری، با بیتفاوتی محض از کنار این بمب ساعتی عبور میکند.
گزارشها حاکی از آن است که گاز سمی و اشتعالزا، بیش از ۵ تا ۷ ساعت از طریق لایههای خاک به زیرزمین باشگاه نفوذ کرده است. علیرغم تماس مدیران باشگاه با اداره گاز، هیچ واکنش موثری صورت نگرفت تا سرانجام با سه انفجار پیاپی، سقف آرزوهای ۱۰ ورزشکار بر سرشان آوار شود.
وداع با قهرمانان؛ از ابوالفضل ۱۷ ساله تا طلاییِ آسیا*
لیست مصدومان این حادثه، لیست افتخارات یک شهر است که حالا روی تختهای بیمارستان سوختگی مشهد و تهران، میان مرگ و زندگی دست و پا میزنند. متأسفانه، «ابوالفضل کرمزاده عمرانی»، نوجوان ۱۷ ساله، اولین قربانی این بیتدبیری بود که در ۲۹ دیماه پر کشید. پس از او، جامعه ورزش ایران در سوگ «ایمان (علیرضا) حاتمی» نشست؛ دلاورمردی که مدال طلای جوانان آسیا و برنز جهان را در کارنامه داشت، اما حریف شعلههای ناشی از قصور پیمانکار نشد و در ۱۰ بهمنماه آسمانی شد.
*فرار از پاسخگویی در سایه سکوت خبری
خانوادههای جانباختگان با انتقاد شدید از «قطعی اینترنت» در زمان وقوع حادثه، معتقدند این اتفاق باعث شد ابعاد فاجعه در آن زمان بایکوت شود. اما پرسش اصلی اینجاست: پس از یک ماه، چرا هیچ بیانیه رسمی از سوی شرکت آب و فاضلاب و اداره گاز صادر نشده است؟ چرا هیچ مسئولی به دلیل نادیده گرفتن تماسهای استمداد مدیران باشگاه توبیخ نشده است؟
مطالبه عمومی: این پرونده نباید بایگانی شود!
امروز، خانوادههای بوکان، حاتمی، نعمتی، عبدالهی و دیگر آسیبدیدگان، تنها به دنبال یک چیز هستند: «عدالت». آنها از رسانهها میخواهند صدای فریاد سوخته فرزندانشان باشند. این فاجعه نه یک حادثه غیرمترقبه، که یک «قصور محرز انسانی» است. نباید اجازه داد خون قهرمانان ملی و نوجوانان مستعد این مرز و بوم، در لابلای پروندههای اداری و بروکراسیهای دولتی پایمال شود.
آقایان مسئول! زمان پاسخگویی فرا رسیده است؛ پیش از آنکه خشم ناشی از این بیعدالتی، شعلهورتر از آتش آن شب باشگاه شود.
---
اسامی ۱۰ ورزشکار آسیبدیده در این تراژدی:*۱. حسین بوکان | ۲. عرفان بوکان (وضعیت وخیم) | ۳. زندهیاد ایمان حاتمی (فوت شده) | ۴. مهدی عبدالهی | ۵. شهرام نعمتی | ۶. اشکان نعمتی | ۷. اسد نعمتی | ۸. رضا کلهر | ۹. مهدی فرسویان | ۱۰. زندهیاد ابوالفضل کرمزاده عمرانی (فوت شده)