جناب آقای رئیس‌جمهور؛ امروز در آستانه اولین سفر استانی شما به مازندران، نگاه هزاران شالیکار و شهروند آملی به پروژه‌ای است که از سال ۱۳۸۸ کلنگ خورده اما هنوز رنگ «بهره‌برداری» به خود ندیده است. سد هراز، که قرار بود منجی دشت‌های تشنه شمال باشد، حالا خود به موزه‌ای از وعده‌های ناتمام تبدیل شده است.

کمال آنلاین : جناب آقای رئیس‌جمهور؛ امروز در آستانه اولین سفر استانی شما به مازندران، نگاه هزاران شالیکار و شهروند آملی به پروژه‌ای است که از سال ۱۳۸۸ کلنگ خورده اما هنوز رنگ «بهره‌برداری» به خود ندیده است. سد هراز، که قرار بود منجی دشت‌های تشنه شمال باشد، حالا خود به موزه‌ای از وعده‌های ناتمام تبدیل شده است.

امنیت غذایی کشور در گروی آب سد هراز


این سد تنها یک پروژه استانی نیست، بلکه یک «ابرپروژه ملی» است. دشت‌های حاصلخیز هراز، قطب تولید برنج کشور هستند؛ اما خشکسالی‌های پیاپی و کاهش تراز آب‌های زیرزمینی، شالیزارهای آمل، بابل، محمودآباد، فریدونکنار و بابلسر را با تهدیدی جدی مواجه کرده است. با تکمیل سد هراز، آب ۱۰۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی تامین و امنیت غذایی کشور تضمین می‌شود. سوال اینجاست: آیا دولت شما این ضرورت ملی را در اولویت ویژه قرار می‌دهد؟

گره کور «جاده جایگزین»؛ مانع بزرگ آبگیری


یکی از چالش‌های اصلی، ساخت جاده جایگزین در محور هراز است. تا این جاده ساخته نشود، امکان آبگیری سد وجود ندارد. متأسفانه کندی در ساخت تونل‌ها و پل‌های این مسیر، عملاً کل پروژه سد را به گروگان گرفته است. مردم می‌پرسند: چطور برای پروژه‌های دیگر بودجه هست، اما برای حیاتی‌ترین زیرساخت شمال کشور، باید اعتبار به صورت قطره‌چکانی تزریق شود؟

فرمان جهادی؛ جایگزین بازدیدهای تشریفاتی


آقای رئیس‌جمهور! مردم آمل دیگر طاقت شنیدن «درصد پیشرفت‌های کاغذی» و جملاتی نظیر «در دست بررسی است» را ندارند. مطالبه شفاف ما در این سفر، دو چیز است:


۱. تخصیص اعتبار جهشی و نقد برای تکمیل تاج سد.


۲. تعیین تکلیف نهایی جاده جایگزین با نقشه راه زمانی مشخص.

سخن پایانی:


سفر شما زمانی موفقیت‌آمیز خواهد بود که خروجی آن، پایان ماراتن ۱۶ ساله‌ی سد هراز باشد. اجازه ندهید این پروژه به میراثی از ناکارآمدی تبدیل شود. امروز چشمِ دشت‌های حاصلخیز و دستان پینه‌بسته‌ی کشاورزان آمل به تصمیم قاطع شماست.

بازدید بس است، اعتبار بیاورید!