چرا وحدت و هوشیاری مردم آمل در سال ۶0، کلید حل معادلات پیچیده امنیتی و اقتصادی سال‌های پس از انقلاب است؟

کمال آنلاین :حماسه ششم بهمن 1360 در آمل، یکی از درخشان‌ترین فصول دفاع مقدس است که نه تنها در تاریخ نظامی ایران، بلکه در تاریخ جنگ‌های نامتقارن جهان جایگاه ویژه‌ای دارد. روزی که اتحادیه کمونیستها با حمایت اطلاعاتی و تسلیحاتی قدرت‌های استکباری، تلاش کرد با یک ضربه کاری، شهر آمل را تصرف کرده و از آن به عنوان پلی برای رسیدن به تهران استفاده کند. اما آنچه رخ داد، معجزه‌ای بود که در گرو ایمان، هوشمندی و حضور میدانی مردم بود.

 

اگر بخواهیم این حماسه عظیم را با حوادث و وضعیت اخیر کشور مقایسه کنیم، می‌توانیم به چند محور کلیدی و عبرت‌آموز اشاره کنیم که نشان می‌دهد «نوع دشمن» تغییر کرده، اما «هدف دشمن» و «راهکار نجات» ثابت مانده است:

 

۱. تغییر جبهه نبرد: از خاک و مرز به ذهن و معیشت

در ششم بهمن 60.، دشمن با تانک و توپخانه به مرزها و شهرها حمله کرد. خطر، فیزیکی و عینی بود. اما در حوادث اخیر و سال‌های پس از دفاع مقدس، ما با «جنگ ترکیبی» روبرو هستیم. دشمن امروز می‌داند که نمی‌تواند با حمله نظامی ایران را شکست دهد (درسی که در آمل و سایر جبهه‌ها گرفت)، بنابراین میدان جنگ را تغییر داده است.

 

 جنگ اقتصادی: تحریم‌های ظالمانه و هدف قرار دادن معیشت مردم، همان موشک‌های دشمن امروزی است. هدف، ایجاد نارضایتی و جدا کردن مردم از نظام است.

جنگ روانی و رسانه‌ای: استفاده از فضای مجازی برای شایعه‌سازی، ترویج یأس و ضربه زدن به باورهای دینی و ملی، جایگزین بمباران‌ها شده است.

 ناامنی‌های اجتماعی: حوادث اخیر که گاهی به اغتشاشات منجر شد، نشان‌دهنده تلاش دشمن برای تبدیل مطالبات مردمی به آشوب و ناامنی است.

    

۲. نقش مردم: از پشتیبانی تا حضور در میدان مدیریت

در سال60، مردم آمل با ساختن سنگر، حمل مهمات و اسکان رزمندگان، نقش پشتیبان را داشتند. اما در شرایط امروز و حوادث اخیر، نقش مردم فراتر رفته است. در مواجهه با جنگ اقتصادی، مردم با حضور در عرصه «اقتصاد مقاومتی» و «کالای ایرانی» می‌توانند خط مقدم را تشکیل دهند. در مواجهه با جنگ روانی، هوشیاری در برابر اخبار جعلی و عدم همراهی با دشمنان، همان وظیفه‌ای است که روزی رزمندگان در جبهه داشتند. حماسه ششم بهمن به ما می‌گوید که اگر مردم پای کار باشند، هیچ توطئه‌ای (چه نظامی و چه اقتصادی) به ثمر نمی‌رسد.

 

۳. مسئولیت مدیران: از فرماندهی میدانی تا مدیریت بحران‌های پیچیده

در آن روز سرد برفی، فرماندهان با شجاعت و تصمیم‌گیری سریع، شهر را نجات دادند. امروز مدیران ایرانی با حوادث متعددی از جمله بحران‌های آب، محیط زیست، نوسانات ارزی و مسائل اجتماعی روبرو هستند. درس ششم بهمن برای مدیران این است که در شرایط بحرانی، باید در کنار مردم باشند و با شفافیت و کار جهادی، از دفتر مدیریت بیرون بیایند. سهل‌انگاری در ایمنی ساختمان‌ها (که منجر به حوادثی مثل پلاسکو شد) یا غفلت در حل مشکلات اقتصادی، می‌تواند به اندازه یک شکست نظامی هزینه داشته باشد.

 

۴. اهمیت پیشگیری و هوشیاری

در حادثه ششم بهمن، اگر مردم و نیروهای مسلح هوشیار نبودند و توطئه دشمن را زود کشف نمی‌کردند، فاجعه‌ای رخ می‌داد. در حوادث اخیر نیز، دستگاه‌های امنیتی و اطلاعاتی کشور بارها توطئه‌های تروریستی و نفوذی را خنثی کرده‌اند. این نشان می‌دهد که «هوشیاری» همچنان مهم‌ترین سلاح ماست. همان‌طور که در آن روز گشت‌های محلی و اطلاعات مردمی نقش کلیدی داشت، امروز نیز همکاری مردم با نیروهای انتظامی و امنیتی، ضامن امنیت جامعه است.

 

نتیجه‌گیری:

گرامیداشت ششم بهمن آمل، یک مراسم تشریفاتی نیست؛ بلکه یک «تمرین بزرگ ملی» برای یادآوری خطرات است. ما باید به جوانانمان یادآوری کنیم که دشمنی که در سال 60خواست آمل را بگیرد، امروز در پوشش تحریم و شایعه، می‌خواهد استقلال و پیشرفت شما را بگیرد. ابزارها تغییر کرده‌اند، اما روحیه مقاومت، توکل بر خدا و اتکا به توان داخلی، همان کلید طلایی است که در آن روز قفل در دشمن را شکست و امروز نیز می‌تواند بر مشکلات فائق آید.