مردم سرخ رود و آمل حق دارند از نمایندگان خود در مجلس و مدیران اداره کل راهداری بپرسند
هر بار که خبر واژگونی خودرو یا برخورد دلخراش خودرو در این محور منتشر میشود، یک بار دیگر این پرسش در ذهن مردم زنده میشود که چرا وعدهها برای بهسازی و تعریض این مسیر همچنان روی کاغذ مانده و به مرحله اجرایی نرسیده است.
در طول سالهای گذشته فرمانداران، نمایندگان مجلس و مدیران راهداری ؛ بارها در سخنرانیها و گزارشهای خود از ضرورت اصلاح این محور سخن گفتهاند، اما آنچه مردم با چشم خود میبینند، جادهای باریک، پرپیچوخم، فاقد روشنایی کافی و بیدفاع در برابر موج ترافیک سنگین است.
اهالی با تلخی میگویند که مسئولان فقط پس از وقوع حادثه در رسانهها ظاهر میشوند، چند جمله همدردی یا وعده تکراری میدهند و بار دیگر سکوت و بیعملی ادامه پیدا میکند تا حادثه دیگری ایجاد شود.
این جاده نه تنها جان انسانها را میگیرد، بلکه امنیت روانی خانوادهها را نیز نابود کرده است. هر بار که فرزند یا پدری از خانه خارج میشود، دلهای زیادی در بیم و امید بازگشت او میلرزد. آیا هزینه سنگین جان انسانها کمتر از هزینه تعریض و ایمنسازی جاده است؟ چرا باید مردم این سرزمین قربانی بیتوجهی و تأخیرهای بیپایان در تصمیمگیریهای مدیریتی شوند؟
راهحلها روشن است؛ تعریض جاده، اصلاح نقاط حادثهخیز، نصب نیوجرسی و علائم ایمنی، کنترل سرعت و تجهیز مسیر به روشنایی و دوربین که ضرورت دارد به بهترین نحو ممکن و آنگونه که شایسته است در دستور کار قرار گیرد و تمام این اقدامات نیازمند تنها عزم و مسئولیتپذیری مدیران مربوطه را میطلبد اما آنچه کمرنگ است، همان اراده جدی مدیرانی است که باید پاسخگوی خون ریختهشده بر این آسفالت باشند.
مردم سرخ رود و آمل حق دارند از نمایندگان خود در مجلس شورای اسلامی و مدیران اداره کل راهداری و حمله و نقل جاده ای بپرسند که چرا هنوز صدای آنان شنیده نشده است. آنها حق دارند بدانند بودجهها کجا هزینه میشود و چه زمانی باید به انتظار پایان داده شود. آنچه در این میان بیصدا اما سهمگین ادامه دارد، جانهایی است که در سکوت این جاده گرفته میشود.
این یادآوری تلخ است که اگر امروز مسئولان به خود نیایند، فردا بار دیگر تیتر روزنامهها با خبر حادثهای دیگر پر خواهد شد. آن وقت پرسش مردم نه تنها از علت تصادف، بلکه از مسئولیتگریزی مدیران خواهد بود؛ مدیرانی که میتوانستند مانع شوند اما نخواستند.
حجت الاسلام و المسلمین مهدی تقی زاده ضمن ابراز گلایه مندی از تعلل مسئولین برای رفع مشکل جاده مواصلاتی بین آمل و سرخرود، بیان کرد: این جاده مواصلاتی فاقد شانه و حریم راه، علائم راهنمایی رانندگی و... است و همیشه ایام شاهد اتفاقات و تصادفات دلخراشی هستیم.
وی ادامه داد: در خطبه های نماز جمعه رفع مشکل بین جاده آمل و سرخ رود به عنوان یک مطالبه و خواسته مردمی مطرح شده است. این جاده را بعنوان جاده مرگ معرفی کردیم و عده ای از این گفته ناراحت می شوند اما جاده ای که هر هفته موجب مرگ عزیزانی از خانواده می شود جاده مرگ است و همین موضوع مشکلات زیادی را برای مردم ایجاد کرده است.
حجت الاسلام تقی زاده عنوان کرد: در ایام و فصول کار کشاورزی، مردم تردد زیادی در این جاده دارند، راه چندین روستا نیز از این جاده عبور می کند و علاوه بر این مسافران و توریست های زیادی نیز از این جاده تردد می کنند لذا رفع مشکلات جاده لازم و ضرورت دارد.
وی تصریح کرد: مردم این منطقه مردمی ولایی و انقلابی هستند و در راه حفظ این کشور و انقلاب شهدای زیادی را تقدیم کرده اند و حق آنها این نیست که این گونه در این جاده شاهد از دست دادن جان عزیزان شان باشند و اینگونه مورد مظلومیت قرار گیرند.
امام جمعه سرخرود با اشاره به اینکه آرزوی مردم اتمام و به سرانجام رسیدن این پروژه است، گفت: لذا درخواست و مطالبه مان از وزارت راه و شهرسازی، نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، استاندارمازندران و فرمانداران این است که نسبت به رفع مشکلات این جاده اقدامات لازم را انجام دهند تا بیش از این شاهد اتفاقات ناگوار و دلخراش در این منطقه نباشیم.
در پایان امیدواریم قصه پرغصه عملیات تعریض و بهسازی محور آمل سرخ رود در سریعترین زمان ممکن و آنگونه که شایسته است در مسیر اجرایی شدن قرار گیرد و با اتمام کار، شاهد ارتقای ایمنی و رفت و آمد راحت اهالی و مسافرین در این جاده محوری باشیم.