نامه رئیس انجمن صنفی کارفرمایان صنعت آمل به وزیر محترم تعاون،کار و رفاه اجتماعی
4 فروردين 1397 ، دیدگاه 0
جناب وزیر،ارتقای سطح زندگی کارگران،ارزوی ماست اما ایا شما نمیدانید که همین افزایش باعث تعدیل و اخراج و اعلام ورشکستگی و تعطیلی. و در یک کلام بیکاری کارگران خواهد شد وعلیرغم امارهای ارائه شده به ازای ایحاد یک شغل دو نفر بیکار خواهند شد؟

بنام خدا

حضور وزیر محترم تعاون،کار و رفاه اجتماعی

بااحترام باستحضار می‌رساند کارگران زحمتکش که باتلاش و داشتن درک والا،توانستند قدرت خلاقیت و توان مدیریتی ی کارافرینان را به واحدهای تولیدی تبدیل ساخته و در مقابل واژه مقدس کارگر،جهت تامین منافع خویش واژه همیشه همراه بامسولیت کارفرما را بوجود اورند،بهتر از همه دست اندرکاران کشور می دانند که حامی واقعی انها همین کارفرمایانی هستند که در این سالهای پر از فراز و نشیب،سالهای تحریم های انچنانی،رکود وحشتناک،عدم قدرت خریدمردم،ورود بی رویه ی میلیاردها دلار کالاهای مشابه تولید داخلی،تورم پیدا وپنهان،رشدواسطه گری،افزایش حرفه های دلالی،گسترش بی رویه و فاجعه بارحقوق بگیران دولتی و گسترش قارچ گونه موسسات مالی،با گروگذاشتن اجر به اجر همه زندگی خویش نزد بانکهایی که در یک سیستم غلط بر همه هستی احاد ملت چنبره زده،تلاش داشته و دارند تا کارخانه ها را فعال نگه داشته تا بر سر سفره انان همین یک لقمه نان وجود داشته باشد،کارگران عزیز بانگاه به چشمان مدیران خویش اضطراب ، دغدغه و نگرانی از تعطیلی را دیده و خود نیز همیشه نگران اینده شغلی خویش هستند،،

جناب وزیر،ارتقای سطح زندگی کارگران،ارزوی ماست اما ایا شما نمیدانید که همین افزایش باعث تعدیل و اخراج و اعلام ورشکستگی و تعطیلی. و در یک کلام بیکاری کارگران خواهد شد وعلیرغم امارهای ارائه شده به ازای ایحاد یک شغل دو نفر بیکار خواهند شد؟

ایا واقعا نمی دانید که اکثریت کارفرمایان به علت افزایش غیر منطقی و خارج از عرف ملی و بین المللی ی سود وامهای دریافتی به مقدار کل زندگی خویش به بانکها بدهکارند؟

ایا هیچ ظرفیتی در کشوری با این همه نعمتهای خدادادی وجود ندارد تا به کمک کارگر  بیاید؟

جناب وزیر،میگفتند که کشور ما یک کشور تک محصولی و وابسته به استخراج هرچه بیشتر نفت میباشد ایا امروز به نظر شما تک محصول سرزمین ما فقط واحدهای تولیدی هستند که باید همه نیازهای مادی دولت ، نهادها و بریز وبپاش های موجود را تامین کنند؟

ایا به واقع نمی بینید که هزاران کارگر در خیابانها فریاد از عدم دریافت چندین ماه حقوق مي زنند ؟

جناب وزیر ، اگر خاصه خرجی های دولت نباشدکه مجبور گردد با افزایش مالیات ،عوارض ، ارزش افزوده وغیره وبا فشار به تنها عامل ایجاد ثروت در کشوریعنی واحدهای تولیدی،تامین شود. نه تنها وضع کا رگران موجود بهتر خواهدشد بلکه بخش عمده‌ای از خیل عظیم بیکاران نیز به همت کارفرمایان صاحب شغل خواهندشداالبته تکرار می کنم اگردست از سر دو بال همیشگی تولید یعنی کارگر و کارفرما بردارید

در پایان این انجمن که به طور کامل به مشکلات واحدهای تولیدی و جامعه کارگری اگاه میباشد ضمن ارج نهادن به تلاش کارگران و داشتن ارزوی همیشگی برای ارتقای زندگی اینها برای حفظ ارامش جامعه و جلوگیری از مصیبتهای بیشتر برای واحدهای تولیدی و بیکاری کارگران تقاضامنداست تا به هر طریقی که امکان دارد بار این افزایش را از روی دوش  نحیف و لاغر و در شرف نابودی کارخانه ها بر داشته ویا در غیر این صورت حداقل یکی دیگر از بارها مثل ارزش افزوده را از دوش اوبر دارید

وظیفه این انجمن بوده تا واقعیتهای موجود را به اطلاع دولت و مسئولین حفظ این نظام مقدس اعلام دارد،

رئیس انجمن صنفی کارفرمایان صنعت امل ،

محمدتقی جوادی

دیدگاه خودتان را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

             

دیدگاه   0