نماز واسطه فیض الهی
4 اردیبهشت 1392 ، دیدگاه 0

*بسم الله الرحمن الرحیم *

کمال نیوز: درپس سال های انتظار غریبانه گریستم وسکوتم رابا خودم تقسیم کردم رویاهایم را که بوی شقایق می داد گوشه ی دلم گذاشتم و لحظه هایم را که طعم غربت داشت در پس ابرهای امید محو کردم در آن زمان صدای آشنایی را شنیدم ...ودراین لحظه پر از عطر اقاقیا دو رکعت نماز عشق خواندم، باران فراق از صورتم جاری شد خدا چقدر به ما نزدیک است.!

نماز اساسی ترین رشته الفت وعالی ترین عامل محبت بندگی وحضرت حق است. نماز نور دل و صفای قلب وروح جان و سلامت روان وفروغ ذات عباد صالح خداست. نماز واسطه محکمی است که تمام هستی انسان را به ملکوت هستی پیوند می دهد. نماز پناه بی پناهان، سنگر جهادگران، گلستان روح افزای عاشقان ،چراغ سحر مشتاقان،نور وجود عارفان ،آرامش دل بینایان وسیر کمالی آگاهان است. نماز چشمه ی زمزم روح ،ساغر معنوی صبوح،فتح الفتوح،توبه ی نصوح،حضرت حق راممدوح،اجمال قرآن رامشروح ودرطوفان حوادث کشتی نوح است.

پروردگارم !انگار لفظ نوشتن از تو از من گریخته،دوستی گفت :ساده بنویس اما عظمتت را ساده پنداشتن خطاست ،پس خودت برقصان قلم بندگی ام را... پرواز با بال های آهنی را دیده ایم و بسیار نیز پریده ایم ولی کی با پای جان و دل رفته ایم؟

شناخت و معرفت خداوند یکتا،عشق ومحبت او را در دل می گنجاند واین حب خدادادی باعث می شود انسان بندگی خود را در برابر قدرت لایتناهی وی باور کند و می داند که این بندگی او را وادار می کند که در برابر ایزدش قامت خم کند،سر به سجده افکند. این تضاد زمان نیست که در رکوع پروردگارت را بزرگ می بینی و در سجده او را  والاتر از قبل می یابی این قانون عاشق بودن است که هر چه خاکی تر شوی و گوهره ی وجود خود را خاک اندود تر کنی به آسمان نزدیک تری.

از حضرت علی (ع )درباره ی راز دو سجده سوال شد،ایشان فرمودند :((در سجده اول بدین معناست که انسان از خاک آفریده شده است و وقتی سر از سجده ی اول بر می داری نمودی از تولد و حیات اولیه ی انسان می باشد ،سجده ی دوم تصویری از مرگ است و وقتی سر از سجده ی دوم بر می داری نمودی از حیات مجدد انسان و رستاخیز می باشد.))

آن گاه که گواه و روشنی رسولان و پیامبرانت را زمزمه می کنم چشمانت مرا عاشق تر می کنند و این منم که آسمانانه تمنای وصالت  می جویم ،پس سلامت می دهم و غرق در شور عشقت گشته و سرمست هیچ بودنم در برابر بزرگی و قدرت لایزالت  می شوم و در نهایت ای کاش این ما باشیم که در مکتب بندگی حضور قلب و توجه در نماز را می آموزیم.

پروردگارا ! من امیدوارم که کاستی هایم در عبادت را با کرمت ببخشایی که تو خود به فرشتگانت گفته ای :(( ای فرشتگان ،من از بنده ی خود شرم دارم ،او جز من پناهی ندارد پس آمرزیدمش.))

( کاش می شد در یک شب بی قرار ،مهمان ستاره و سکوت باشیم یا که در سرنوشت شقایق ها همیشه ساکت و مبهوت باشیم،

کاش می شد...)

 ماه آفرید عزیز کمالی

دیدگاه خودتان را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

             

دیدگاه   0